डिग्री हरली... आणि आजीचा 'सुरकुतलेला हात' जिंकला! 🩺

 

डिग्री हरली... आणि आजीचा 'सुरकुतलेला हात' जिंकला! 🩺 

वृत्त एकसत्ता न्यूज 

संकलक : आकाश भाग्यवंत नायकुडे, मुंबई.

दिनांक 29/01/2026 :

काल ओपीडीत एक गंमत झाली.

लसीकरणाची (Vaccination) गर्दी होती.

कोलाहल, रडारड आणि पालकांची धावपळ... हे ओपीडीचं नेहमीचंच चित्र!

पण एका ६ महिन्यांच्या बाळाने मात्र कहर केला होता.

इंजेक्शन टोचल्यावर त्याने जो टाहो फोडला, तो थांबता थांबत नव्हता.

त्याचे आई-बाबा दोघेही 'वेल-एज्युकेटेड', कॉर्पोरेट विश्वातले.

ते बिचारे जिवापाड प्रयत्न करत होते.

आई महागडी, रंगबेरंगी 'Rattle Toys' वाजवत होती...

बाबांनी लेटेस्ट आयफोनवर 'Cocomelon'डिग्री हरली... आणि आजीचा 'सुरकुतलेला हात' जिंकला! 🩺


अकलूज वैभव न्यूज नेटवर्क 

वृत्त एकसत्ता न्यूज 

संकलक : आकाश भाग्यवंत नायकुडे, मुंबई.

दिनांक 29/01/2026 :

काल ओपीडीत एक गंमत झाली.

लसीकरणाची (Vaccination) गर्दी होती.

कोलाहल, रडारड आणि पालकांची धावपळ... हे ओपीडीचं नेहमीचंच चित्र!

पण एका ६ महिन्यांच्या बाळाने मात्र कहर केला होता.

इंजेक्शन टोचल्यावर त्याने जो टाहो फोडला, तो थांबता थांबत नव्हता.

त्याचे आई-बाबा दोघेही 'वेल-एज्युकेटेड', कॉर्पोरेट विश्वातले.

ते बिचारे जिवापाड प्रयत्न करत होते.

आई महागडी, रंगबेरंगी 'Rattle Toys' वाजवत होती...

बाबांनी लेटेस्ट आयफोनवर 'Cocomelon' लावलं होतं...

पण बाळ? बाळ कशालाच दाद देत नव्हतं!

बाळाचा रडून निळा झालेला चेहरा बघून त्या आई-बाबांच्या चेहऱ्यावरचा तणाव वाढत होता. त्यांची हतबलता, त्यांची धडधड (Anxiety) स्पष्ट जाणवत होती.

आणि गम्मत बघा...

तीच धडधड त्यांच्या स्पर्शातून बाळापर्यंत पोहोचत होती, ज्यामुळे ते अजूनच बिथरत होतं.

तेवढ्यात कोपऱ्यात बसलेल्या 'आजी' (त्या बाळाची आजी) हळूच उठल्या.

त्यांनी पुढे होऊन सूनबाईंच्या हातातून बाळाला आपल्या कडेवर घेतलं.

त्यांनी ना ॲप वापरलं, ना गाणं लावलं.

त्यांनी फक्त बाळाला आपल्या पदराशी घट्ट धरलं...

त्यांचा तो 'सुरकुतलेला पण मायेने उबदार' हात बाळाच्या पाठीवरून फिरला...

आणि कानात त्या काहीतरी पुटपुटल्या (कदाचित एखादी विसरली गेलेली अंगाई असेल!).

आणि मॅजिक! 😲

जे बाळ १५ मिनिटांपासून आई-बाबा, खेळणी आणि टेक्नॉलॉजी असतानाही अजून बिथरत होतं...

ते आजीच्या खांद्यावर डोकं टेकताच अवघ्या ३० सेकंदात शांत झालं.

आणि हुंदके देत चक्क गाढ झोपी गेलं!

त्या तरुण आई-बाबांनी एकमेकांकडे बघितलं. डोळ्यात एकच प्रश्न होता— "हे कसं झालं?"

एक डॉक्टर म्हणून सांगतो, उत्तर साधं आहे.

आजी-आजोबांच्या स्पर्शात तुमच्यासारखी 'भीती' किंवा 'Anxiety' नसते.

तिथे असतो एक शांत, 'ठाम विश्वास'—

"काही नाही रे राजा, सगळं ठीक होईल... मी आहे ना!"

हा विश्वास गुगलवर नाही मिळत.

हे ॲमेझॉनवर ऑर्डर नाही करता येत.

तुम्ही मुलांसाठी इंटरनॅशनल स्कूल आणि ब्रँडेड कपडे नक्की घ्या.

पण आजारपणात कपाळावर फिरणारा हात आणि भीती वाटल्यावर लपण्यासाठी हक्काची कुशी...

हे फक्त घरातली ही 'जुनी माणसं'च देऊ शकतात.

ज्यांच्या घरात ही 'जुनी झाडं' अजून उभी आहेत, त्यांची सावली जपा.

कारण एकदा हे झाड उन्मळून पडलं, की ते पुन्हा लावता येत नाही!

🩺डॉ. सुजित भरत पाटील

     बालरोगतज्ज्ञ, पुणे

तुमच्या लहानपणी असा 'जादुई स्पर्श' कोणाचा होता? आजी की आजोबा? लावलं होतं...

पण बाळ? बाळ कशालाच दाद देत नव्हतं!

बाळाचा रडून निळा झालेला चेहरा बघून त्या आई-बाबांच्या चेहऱ्यावरचा तणाव वाढत होता. त्यांची हतबलता, त्यांची धडधड (Anxiety) स्पष्ट जाणवत होती.

आणि गम्मत बघा...

तीच धडधड त्यांच्या स्पर्शातून बाळापर्यंत पोहोचत होती, ज्यामुळे ते अजूनच बिथरत होतं.

तेवढ्यात कोपऱ्यात बसलेल्या 'आजी' (त्या बाळाची आजी) हळूच उठल्या.

त्यांनी पुढे होऊन सूनबाईंच्या हातातून बाळाला आपल्या कडेवर घेतलं.

त्यांनी ना ॲप वापरलं, ना गाणं लावलं.

त्यांनी फक्त बाळाला आपल्या पदराशी घट्ट धरलं...

त्यांचा तो 'सुरकुतलेला पण मायेने उबदार' हात बाळाच्या पाठीवरून फिरला...

आणि कानात त्या काहीतरी पुटपुटल्या (कदाचित एखादी विसरली गेलेली अंगाई असेल!).

आणि मॅजिक! 😲

जे बाळ १५ मिनिटांपासून आई-बाबा, खेळणी आणि टेक्नॉलॉजी असतानाही अजून बिथरत होतं...

ते आजीच्या खांद्यावर डोकं टेकताच अवघ्या ३० सेकंदात शांत झालं.

आणि हुंदके देत चक्क गाढ झोपी गेलं!

त्या तरुण आई-बाबांनी एकमेकांकडे बघितलं. डोळ्यात एकच प्रश्न होता— "हे कसं झालं?"

एक डॉक्टर म्हणून सांगतो, उत्तर साधं आहे.

आजी-आजोबांच्या स्पर्शात तुमच्यासारखी 'भीती' किंवा 'Anxiety' नसते.

तिथे असतो एक शांत, 'ठाम विश्वास'—

"काही नाही रे राजा, सगळं ठीक होईल... मी आहे ना!"

हा विश्वास गुगलवर नाही मिळत.

हे ॲमेझॉनवर ऑर्डर नाही करता येत.

तुम्ही मुलांसाठी इंटरनॅशनल स्कूल आणि ब्रँडेड कपडे नक्की घ्या.

पण आजारपणात कपाळावर फिरणारा हात आणि भीती वाटल्यावर लपण्यासाठी हक्काची कुशी...

हे फक्त घरातली ही 'जुनी माणसं'च देऊ शकतात.

ज्यांच्या घरात ही 'जुनी झाडं' अजून उभी आहेत, त्यांची सावली जपा.

कारण एकदा हे झाड उन्मळून पडलं, की ते पुन्हा लावता येत नाही!

🩺डॉ. सुजित भरत पाटील

     बालरोगतज्ज्ञ, पुणे

तुमच्या लहानपणी असा 'जादुई स्पर्श' कोणाचा होता? आजी की आजोबा?

टिप्पणी पोस्ट करा

0 टिप्पण्या