सध्याच्या काळात कृष्ण का भेटला पाहिजे…

 सध्याच्या काळात कृष्ण का भेटला पाहिजे…

वृत्त एकसत्ता न्यूज 

संकलक : आकाश भाग्यवंत नायकुडे 

अकलूज दिनांक 06/9/2026 :

आज पुन्हा एकदा कृष्ण भेटला पाहिजे,

मनामनातला अंधार मिटला पाहिजे;

द्वेषाच्या वणव्यात होरपळणाऱ्या जगाला,

प्रेमाचा ओलावा मिळाला पाहिजे…

माणूस माणसापासून दुरावतो आहे,

स्वार्थाच्या सावलीत हरवतो आहे;

नाती उरली फक्त नावापुरती,

आपुलकीचा धागा सैलावतो आहे…

शब्दांना आता धार उरली,

पण सत्याची साथ हरवली;

खोट्याच्या बाजारात गर्दी वाढली,

प्रामाणिकतेची वाट एकाकी झाली…

जिथे अन्याय तिथे मौन दिसते,

जिथे सत्य तिथे प्रश्नचिन्ह असते;

म्हणून विवेकाची मशाल पेटली पाहिजे,

धर्माची वाट पुन्हा दिसली पाहिजे…

आज कुरुक्षेत्र रणांगणावर नाही,

ते प्रत्येकाच्या अंतर्मनात उभे आहे;

स्वार्थ एका बाजूला, कर्तव्य दुसऱ्या बाजूला,

आणि माणूस स्वतःशीच लढत आहे…

अशा संभ्रमलेल्या क्षणी,

सारथ्याची गरज भासते;

जिंकण्यापेक्षा कर्तव्य मोठे,

ही जाणीव पुन्हा व्हावी लागते…

नाती रक्ताची असूनही परकी वाटतात,

हसरे चेहरे आतून रडताना दिसतात;

सुदाम्याच्या मुठभर पोह्यांची श्रीमंती,

आज सोन्याच्या राशीतही सापडत नाही…

सत्तेची उंची वाढत जाते,

माणुसकी मात्र खाली येते;

राजधर्म विसरला की सत्ता,

सामान्यांच्या डोळ्यांत पाणी आणते…

कृष्ण म्हणजे केवळ मुरली नव्हे,

कृष्ण म्हणजे विवेकाची धून, 

कृष्ण म्हणजे संकटात उभा राहणारा धीर,

आणि अंधारात दिशा दाखवणारा नूर…

तो शस्त्र उचलत नाही,

पण अन्यायाला शरणही जात नाही;

तो युद्ध पेटवत नाही,

पण सत्याची बाजू सोडतही नाही…

म्हणून कृष्ण हवा आहे,

मंदिरातील मूर्ती म्हणून नव्हे,

तर निर्णयातील विवेक म्हणून;

ओठांवरील नामस्मरण म्हणून नव्हे,

तर आचरणातील सत्य म्हणून…

आज जगाला चमत्कार करणारा कृष्ण नको,

माणसातला माणूस जागवणारा कृष्ण हवा;

मुकुट घालून सिंहासनावर बसणारा नको,

दुःखाच्या क्षणी खांद्यावर हात ठेवणारा हवा…

हे कृष्णा,

पुन्हा अवतार घेण्याची गरज नाही;

फक्त प्रत्येक अंतःकरणात

थोडासा तू जागा होण्याची गरज आहे…

जिथे लोभ आहे , तिथे समाधान हो,

जिथे द्वेष आहे , तिथे प्रेम हो;

जिथे भीती आहे , तिथे धैर्य हो,

जिथे अन्याय आहे , तिथे निर्भय स्वर हो…

जिथे माणूस माणसाला विसरतो,

तिथे तू माणुसकी बनून उभा राहा;

कारण तुझ्या येण्याची वाट पाहण्यापेक्षा,

तुझ्या विचारांनी जगण्याची वेळ आली आहे…

कृष्ण शोधू नका गोकुळाच्या वाटेवर,

तो सापडेल तुमच्या कृतीच्या घाटावर;

कृष्ण शोधू नका फक्त देव्हाऱ्यात,

तो दिसेल एखाद्याच्या अश्रू पुसणाऱ्या हातात…

गीता वाचूनही कर्म जर चुकले,

तर शब्द सारे व्यर्थ ठरतील,

कृष्णाला वंदूनही माणूस हरवला,

तर देव्हारे सारे रिकामे उरतील…

म्हणून आज कृष्णाने यायचे नाही,

आपणच कृष्णाच्या विचारांनी जगायचे आहे,

अर्जुन शोधायचा नाही,

आपल्यातील संभ्रम हरवायचा आहे,

कुरुक्षेत्र संपवायचे नाही,

त्यावर सत्याचा विजय घडवायचा आहे…

ज्या दिवशी,

दुसऱ्याच्या दुःखाने आपले डोळे ओलावतील,

अन्याय पाहून आपले पाऊल थांबणार नाही,

सत्यासाठी आवाज द्यायला भीती वाटणार नाही,

आणि माणसात देव दिसायला लागेल...

त्या दिवशी समजा…

कृष्ण भेटला आहे!

देव्हाऱ्यात नाही…

तर आपल्या अंतःकरणात भेटला आहे,

मूर्तीत नाही…

तर आपल्या माणुसकीत भेटला आहे…!

संदर्भ : बोभाटा

=========/=========