✍️ दिसणं की असणं : सौंदर्याचा खरा आरसा
वृत्त एकसत्ता न्यूज
संकलक : आकाश भाग्यवंत नायकुडे
अकलूज दिनांक 28/02/2026 : सुंदर असणं आणि सुंदर दिसणं या दोन गोष्टींमध्ये आभाळ जमिनीचं अंतर आहे. आजच्या झगमगाटाच्या जगात आपण अनेकदा या दोन टोकांमधील सीमारेषा विसरून जातो.
खरे तर, सुंदरता जर एखाद्या पारड्यात मोजता आली असती, तर बाह्य सौंदर्यापेक्षा असणाऱ्या सौंदर्याचे म्हणजे मनाच्या सौंदर्याचे पारडे नक्कीच जड भरले असते. पण मानवी स्वभावाची शोकांतिका अशी की, आपण नेहमी दृश्य गोष्टींना प्राधान्य देतो. एखाद्याचा गोरा रंग, नीटनेटका पेहराव आणि चेहऱ्याची ठेवण आपल्याला क्षणार्धात आकर्षित करते. हे आकर्षण इतके तीव्र असते की, त्या व्यक्तीचा स्वभाव, तिची मनमिळाऊ वृत्ती आणि अंतःकरणातील आपुलकी या महत्त्वाच्या गोष्टींकडे आपले दुर्लक्ष होते.
दिसणारे सौंदर्य हे एखाद्या फुलाच्या गंधासारखे असते जे काळाच्या ओघात सुकणार असते. पण असणारे सौंदर्य हे त्या वृक्षाच्या मुळांसारखे असते, जे दिसत नसले तरी झाडाला आधार देतात. लोक जेव्हा केवळ चेहऱ्याकडे पाहून नाती जोडतात, तेव्हा ती नाती वरवरची ठरतात. मात्र, जेव्हा आपण एखाद्याच्या स्वभावाच्या प्रेमात पडतो, तेव्हा ते नातं आयुष्यभराची शिदोरी ठरतं.
गर्दीत उठून दिसण्यासाठी बाह्य सौंदर्य कदाचित उपयोगी पडेल, पण संकटाच्या काळात जेव्हा आपल्याला मदतीचा हात हवा असतो, तेव्हा तो हात एखाद्या सुंदर चेहऱ्याचा नसून सुंदर मनाचा असतो. मनमिळाऊ वृत्ती आणि आपुलकी या गोष्टी नकोशा वाटणाऱ्या जगाला जेव्हा एकाकीपणा ग्रासतो, तेव्हा पुन्हा याच मूल्यांची किंमत कळते.
थोडक्यात..
दिसणारं सौंदर्य हे प्रदर्शन आहे, जे जगाला दाखवण्यासाठी असतं. पण असणारं सौंदर्य हे दर्शन आहे, जे अनुभवायचं असतं. चेहऱ्याचं सौंदर्य वय हिरावून नेईल, पण मनाचं सौंदर्य मृत्यू पश्चातही लोकांच्या स्मरणात जिवंत राहतं. म्हणून, आरशात दिसणाऱ्या प्रतिमेपेक्षा, आपल्या वागण्यातून उमटणारं प्रतिबिंब अधिक सुंदर कसं होईल, याचा ध्यास घेणं जास्त गरजेचं आहे.
ShradDhanesh's_Dairies
0 टिप्पण्या